از آنجا که فراگیری غیرقابل انکار بیماریهای استخوانی، لزوم توسعه ی هر چه پویاتر روش های درمانی را یادآور می شود، در این پژوهش که در قالب پایان نامه کارشناسی ارشد سارا سادات طباطبایی در دانشکده علوم و فناوری های بین رشته ای انجام شد، با هدف مهندسی بافت استخوان، داربستی بر پایه ی پلی هما که پلیمری زیست سازگار و پایدار می باشد، ساخته و ارزیابی گردید.
همچنین، ژلاتین به منظور بهبود چسبندگی سلولی این پلیمر، در ترکیب داربست به کار گرفته شد. از سوی دیگر، اکسید گرافن، از دسته ی مواد الکترواکتیو و نیز حاوی خواص مکانیکی شاخص، به منظور تطبیق بهینه با استخوان که ماهیتی پیزوالکتریک داشته و استحکام مکانیکی به خصوصی را می طلبد، به عنوان ماده ی تقویت کننده انتخاب گردید.
در این پژوهش داربست های متشکل از این مواد با 3 غلظت انتخابی برای اکسید گرافن تهیه شده به روش خشکایش انجمادی، پس از تایید فراهم آوری موفقیت آمیز آن ها با آزمون FTIR تحت بررسی های ساختاری و بیولوژیک قرار گرفتند. تصاویر میکروسکوپ SEM نشان از حصول ساختاری با تخلخل های به هم پیوسته در محدوده ی 300 -50 میکرومتر داشت که طبق منابع، مناسب برای بازسازی استخوان می باشد.
افزایش اکسید گرافن در داربست منجر به بهبود قابل توجهی در استحکام فشاری آن (تا حدود 40 مگاپاسکال مطلوب به کارگیری در استخوان اسفنجی) گردید . نرخ تخریب نمونه های حاوی 0.5 و 0.75 درصد اکسید گرافن پس از گذشت 2 ماه، در حدود 40 درصد و در انطباق با فرایند ترمیم استخوانی بود. داربست های تهیه شده با زنده مانی بالاتر از 85 درصد سبب سمیت سلول های مزانشیمی مغز استخوان در آزمون MTT نشده و همچنین توانایی آن ها در تسهیل چسبندگی سلول ها از طریق آزمون SEM تایید گردید.
بر اساس نتایج به دست آمده در این پژوهش، می توان ادعا نمود که داربست حاوی پلی هما، ژلاتین و اکسید گرافن، بستری مناسب جهت مهندسی بافت استخوان چه از منظر مکانیک ساختاری و چه به لحاظ بیولوژیک سلولی را ارائه می دهد.
گفتنی است این پژوهش با راهنمایی دکتر نفیسه بحیرائی و با مشاوره دکتر مژده صالح نیا از اعضای هیأت علمی دانشگاه انجام شد.